تعریف ریخته گری

ریخته گري ریخته گري عبارت از شکل دادن فلزات و آلیاژها از طریق ذوب، ریختن مذاب در محفظه اي به نام قالب و آنگاه سرد کردن و انجماد آن مطابق شکل محفظه قالب می باشد. این روش قدیمی ترین فرآیند شناخته شده براي بدست آوردن شکل مطلوب فلزات است. اولین کوره هاي ریخته گري از خاك رس ساخته شده که لایه هایی از مس و چوب به تناوب در آن چیده می شد و براي هوا دادن از دم ( فوتک ) بزرگی استفاده می کردند . بسیاري از قالبهاي اولیه نیز از خاك رس، خاك نسوز، ماسه و سنگ تهیه می شد. شواهدي در دست است که چینی ها در حدود 700 سال قبل از میلاد به ریخته گري آهن مبادرت ورزیدند. ولی یافتن قطعات ریخته شده از خرابه هاي شهر حسن لو در آذربایجان شرقی نشان دهنده توسعه این فن در سال 900 قبل از میلاد در ایران بوده است. ریخته گري